En nog meer tradities…

Something old, something new, something borrowed, something blue! – Deze traditie kennen we vooral van de Engelse en Amerikaanse bruiloften. Van de bruid wordt verwacht dat ze iets ouds, iets nieuws, iets dat ze heeft geleend en iets blauws draagt. Deze elementen zouden de bruid geluk brengen in haar huwelijk.

  • Het oude staat voor het geluk van een andere getrouwde vrouw, bijvoorbeeld de moeder of de oma van de bruid. Door iets van haar te dragen, zou het geluk zich continueren en overspringen op de nieuwe bruid.
  • Het nieuwe staat voor de hoop op een gelukkig getrouwd leven. Het nieuwe geeft ook aan dat de bruid samen met haar man een nieuwe toekomst tegemoet gaat.
  • Het geleende staat voor vrienden en familie die er voor de bruid zijn, niet alleen op de bruiloft maar ook gedurende de rest van hun leven. Het geleende item moet wel komen van een andere gelukkig getrouwde vrouw én het moet na afloop teruggeven worden.
  • Tot slot staat het blauwe voor trouw, puurheid en loyaliteit. Vaak wordt de kousenband als blauw item gedragen, omdat deze tenminste niet zichtbaar is.

Wat weinig mensen weten is dat het gezegde eigenlijk nog aangevuld moet worden met ‘and a silver sixpence in your shoe’. Het zilveren muntje staat voor financiële voorspoed en de bruid draagt het muntje vaak in haar linker schoen.

Weggeven van de bruid – Eén van de mooiste tradities van de huwelijksplechtigheid is toch wel het weggeven van de bruid door haar vader. De bruidegom staat voor in de kerk of het stadhuis en wacht daar zijn bruid op. De gasten vormen samen een erehaag door te gaan staan op het moment dat de bruid en haar vader de kerk betreden. De bruid wordt door haar vader aan zijn arm naar het altaar begeleid en symbolisch ‘weggegeven’ aan haar bruidegom. Voor velen is dit een emotioneel moment.

Tradities2

Bruidstaart aansnijdenVolgens de traditie snijden de bruid en bruidegom de bruidstaart gezamenlijk aan, te beginnen in het midden van de onderste taart. De bruid hanteert het mes en de bruidegom heeft zijn hand over die van de bruid, zo snijden zij als teken van verbondenheid samen de taart aan. De bruidegom serveert vervolgens het eerste stukje taart aan de bruid. Na het aansnijden van het eerste stukje van de bruidstaart neemt het bedienend personeel deze rol over en zorgt voor de verdere verdeling van de taart.

Openingsdans – Volgens de etiquette is de eerste dans gereserveerd voor de bruid en bruidegom, zij openen hiermee de dansvloer. De openingsdans is officieel een foxtrot of een Engelse wals, maar dit is niet verplicht. Na deze dans wisselt het bruidspaar van danspartner. De bruidegom vraagt,, de moeder van de bruid. De bruid vraagt de vader van de bruidegom ten dans. Bij de volgende wissel danst de bruid met haar eigen vader en de bruidegom met zijn eigen moeder. Daarna is de keuze vrij en is de dansvloer voor iedereen geopend. De laatste dans van de avond is ook weer voor het bruidspaar, volgens de etiquette is dit een Engelse wals.

Gooien boeketDe bruid gooit aan het einde van de avond haar bruidsboeket weg. Achter haar staat een horde uitzinnige trouwlustige vrijgezelle dames klaar om het boeket te vangen. De gelukkige ‘boeketvangster’ zal de eerstvolgende zijn die trouwt, zo wil het verhaal. Het is een leuke traditie, maar we kunnen ons ook voorstellen dat je dat zonde vindt van je mooie boeket. Tip: laat een klein boeketje maken wat je kunt gooien, zo kan je, je eigen boeket bewaren, als je daar voor kiest.

Huwelijksnacht- Het over de drempel dragen van de bruid is een oud Germaanse traditie, die voortkomt uit het geloof dat kwade geesten graag het geluk van de jonge vrouw komen verstoren. Door de bruid over de drempel te dragen, konden de boze geesten haar sporen niet meer volgen en kon zij ongestoord het huwelijk in gaan. Het verhaal wil ook, dat als de bruid struikelt over de drempel van haar nieuwe huis, dit ongeluk zou brengen. Om deze reden is het ook beter dat de bruidegom zijn vrouw over de drempel draagt.

WittebroodswekenDe wittebroodsweken zijn de eerste 6 weken na het huwelijk. In deze 6 weken heeft alles nog een feestelijk tintje en geniet het bruidspaar na van de onvergetelijke huwelijksdag. Het is de tijd van ongestoord genieten en de tijd om aan een gezamenlijk leven te wennen. In deze 6 weken mag het bruidspaar eigenlijk niet gestoord worden door visite of ander bezoek.

De naam ‘wittebroodsweken’ is ontstaan doordat vroeger alleen maar wittebrood gegeten werd in de eerste weken na het huwelijk. Eeuwen geleden was dit een luxegoed, alleen bedoeld voor speciale gelegenheden. Wit brood werd namelijk van tarwemeel gebakken, in tegenstelling tot zwartbrood, dat van rogge werd gemaakt

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *